House

House, co to w ogóle jest? Wg. Definicji znalezionej w internecie house to gatunek muzyczny mający swe początki w muzyce disco lat 70. Pochodzenie jego nazwy jest przypisywane nazwie klubu Warehouse, w którym, między innymi, się narodził. Tak zaczynamy naszą wycieczkę przez wszystkie style które nadały temu gatunkowi dzisiejszy charakter.

Disco, jak sama nazwa wskazuje to muzyka dyskotekowa, przeznaczona do tańca, z prostą linią melodyczną. Jest bardzo rytmiczna i to własnie rytm w tej muzyce byl elementem dominującym. Początkowo nie wychodzila po za mury klubów, ale z biegiem czasu zaczęła pojawiać się w audycjach radiowych, dzięki czemu szybko zdobyla popularność. Do najbardziej znanych zespołow grających muzyke dyskotekową należeli m.in. Boney M, Ottawan oraz The Village People. Duży popyt na tego typu produkcje powodowal, że nawet artysci jak The Rolling Stones czy Rod Stewart zdecydowali się na nagranie kilku piosenek w omawianym stylu. Nie można także zapomniec o Bee Gees, którzy doprowadzili ten gatunek do perfekcji. Jednak po pewnym czasie disco zaczęło przeżywać kryzys związany z komercjalizacją i znudzeniem słuchaczy powtarzającymi się motywami. Oliwy do ognia dolał fakt, że muzyka ta cieszyła sie dużą popularnością wśród środowisk homoseksualnych (wspomniany wczesniej zespół The Village People i ich przebój YMCA, który został uznany za nieoficjalny hymn gejów i lezbijek) co dodatkowo budziło niechęć do tego gatunku. Przykładem takiej niechęci jest słynne spalenie 100 tys. płyt na stadionie w Chicago.
Disco przeszło do podziemia. A tam muzyka była ostrzejsza i bardziej energetyczna niż ta w czystej postaci. Andergrandowa atmosfera wręcz prowokowała do eksperymentowania i wprowadzania różnych innowacyjnych pomysłów (wmieszanie elementow funku, soulu). I tu dużo zawdzięczamy DJ Frankiemu Knucklesowi, który nie mogąc zdobyć świeżych nagrań, uzbrojony w żyletkę, magnetofon szpulowy i taśmy z osluchanymi przebojami disco, przerabiał stare kawałki, wycinał zbedne czesci, przedłuzał partie taneczne, zmienial tempo… W ten wlasnie sposób powstały pierwsze mixy. Z pewnością wymagały od DJa sporych zdolności manualnych oraz dużej cierpliwości. W latach ‘80 do rozwoju gatunku dołożyły sie także zdobywające popularność automaty perkusyjne, pojawiły się również syntezatory. Narodził się nowy gatunek, określany nazwą New wave(Nowe brzmienia) lub Electro Pop.

Więcej…

Yesterday’s mistakes

Oi Va Voi to kolejna brytyjska grupa którą mam zaszczyt wam zaprezentować. Zespół powstał w późnych latach “90tych, a jego nazwa, pochodząca z języka hebrajskiego, w wolnym tłumaczeniu oznacza coś w rodzaju “Ojej!”. Styl jaki reprezentują to ekstrakt z wielu tradycji żydowskich z domieszką muzyki folkowej, szczególnie węgierskiej, połączony z lekką muzyką elektroniczną. Efekt? Powstałych w ten sposób utworów słucha się z prawdziwą przyjemnością, a teksty piosenek, równie nie banalne jak cała reszta, prowokują do zastanowienia się nad dzisiejszym światem i tym co się na nim dzieje.

Oi Va Voi mają na swoim koncie już trzy albumy ( Digital Folklore(2002), Laughter Through Tears(2003), Oi Va Voi(2007) ) oraz wyróżnienia takie jak nagroda Edisona za Album Roku 2004 w Holandii oraz nominację do BBC AWARDS FOR WORLD MUSIC 2003 w kategorii ‘Przekraczający Granice’.

Prezentowany utwór to efekt współpracy zespołu z brytyjską wokalistką KT Tunstall, która mimo, że nie należy do grupy, brała także aktywnie udział w trasie koncertowej promującej ich drugi album zatytułowany “Laughter Through Tears”, czyli poprostu “Śmiech Przez Łzy”.

Kliknij, by posłuchać

Dizzee Rascal

Właściwie Dylan Mills, to zaledwie 23 letni raper z wschodniego Londynu, który obecnie stanowi jedna z najważniejszych postaci brytyjskiej muzyki grime. Swój pierwszy album wydał w wieku 18 lat, a pierwsze doswiadczenia z zakresu produkcji muzycznej nabył w… szkolnej pracowni komputerowej. Ostra, uliczna muza połączona z charakterystycznym sposobem rymowania okazała się receptą na sukces i bardzo szybko przykuła uwagę mediów i przyczyniła się do spopularyzowania tego gatunku. Jego single kilkakrotnie królowały na listach przebojów, a Rascal był kilkakrotnie nominowany do nagrody Brit Awards, zdobył nagrodę NME i jako pierwszy artysta rapowy otrzymał prestiżową Mercury Prize!

Jako dzieciak do najgrzeczniejszych nie należał. Był kilkakrotnie aresztowany za przestepstwa takie jak kradzież samochodów czy… obrabowanie doręczyciela pizzy. Historia jego edukacji też należy do nieszablonowych. 4 krotnie był wyrzucany ze szkoły, ale za piatym razem jakimś cudem udało mu się ją ukończyć. Obecnie, co zabawne, można spotkać w szkołach plakaty, na których Dizzee zachęca do sumiennej nauki. Muzyką zainteresował go nauczyciel muzyki, a w wieku 15 lat zaczął prezentować swoje umiejętnosci jako MC w pirackiej rozgłośni radiowej. Należał także do grupy Roll Deep (o ktorej napisze już niedlugo), jednak rozstał się z nimi po konflikcie z jednym z członków. Na koncie ma także debiut filmowy - zagrał dealera narkotykow w czarnym gangsterskim filmie, którego akcja osadzona jest w Londynie.

Balkan Beat Box

BALKAN BEAT BOX, to grupa reprezentująca młode pokolenie nowojorskiej sceny muzycznej, która inspiracje czerpie z tradycji swoich przodków pochodzących ze wschodniej europy/bliskiego wschodu. Trzon zespołu stanowi dwójka Izraelczyków - Ori Kaplan, którego usłyszeć możemy na saksofonie oraz perkusista Tamir Muskat, jednak w trakcie nagrań i występów towarzyszy im wielu gości z całego świata co dodatkowo zwiększa różnorodność styli jakie muzycy starają się łączyć w swoich produkcjach. Członkiem zespołu którego też pominąc nie można to także mc Tomer Yosef, którego wyczyny na scenie da się określic tylko jednym słowem - niesamowite - zarówno w wokalnym jak i ogólnym tego słowa znaczeniu.

Prezentowany utwór to “Digital Monkey” z płyty “Nu Med” która ukazała się pod koniec ubiegłego roku. Żywe dance’owe rytmy połączone z istnie klezmerowskimi melodyjkami to elektryzująca mieszanka, która pobudzi do tańca każdego miłośnika muzyki, a koktail gatunkowy jaki serwują nam muzycy Balkan Beat Box sprawia, że każdy słuchacz powinien znaleźć w tym kawalku coś dla siebie. Zapraszam!

Kliknij, by posłuchać

Thank you Franck

Anja Garbarek, urodzona w 1970r norweska wokalistka, córka słynnego saksofonisty Jana Garbarka. Mimo, że wychowywała sie w środowisku przepełnionym muzykami, nigdy nie pobierała lekcji gry na żadnym instrumencie, a w wieku 16 lat rozpoczęła studia aktorskie. Jednak przeznaczenia nie da sie oszukać i w trakcie musicalu wystawianego przez jej szkołę zostaje zauważona przez łowcę talentów i otrzymuje propozycje wydania płyty. I tak ukazał się debiutancki album “Velcommen Inn“. Płyta została bardzo ciepło przyjęta przez krytyke, co pociągneło za sobą kolejny łańcuch sukcesów. Producentem jej drugiego albumu był nie byle kto, bo sam Marius DeVries który wcześniej współpracował z Madonną, Björk i Massive Attack. Jej twórczość zauważona była także przez samego Luca Bessona, który zaproponował jej utworzenie ścieżki dźwiękowej do filmu “Angel-A“.

Prezentowany utwór to zaledwie 40 sekundowy “Thank you Franck” z wspomnianej wcześniej ścieżki dźwiękowej. Delikatne elektroniczne dźwięki wymieszane z akustycznym brzmieniem. 40 sekund, które zdecydowanie pobudzi wasz apetyt.

Kliknij, by posłuchać